نظمونه

صاحبان چې د ارشاد دی مقتدا

صاحبان چې د ارشاد دی مقتدا چار یاران د پاک رسول دی په رښتیا

Sahiban che da irshad di muqtada Char yaran da pak rasool di pa rishtya

که نمابښام ترستونی کښته کړې حلوا

که نمابښام ترستونی کښته کړې حلوا سبا خواست کوې له خدایە د بنوروا

Ke nmabkham tar stuni kkhta krre halwa Saba khwast kawe la khudaya da bnoorwa

که خپل زړه غواړې له چا ځان صیاد کړه د عنقا

که خپل زړه غواړې له چا ځان صیاد کړه د عنقا د حباب کلاه په سرکړه سور په اس شه د هوا

Ke khpul zra ghwarre la cha zan sayad krra da anqa Da habab kulah pa sar krra sor pa as sha da hawa

دا دنیا ده بې وفا

دا دنیا ده بې وفا بې وفا ده بې بقا نه ئې شته نه ئې شته شته لکه لوټه د صحرا

Da dunya da be wafa be wafa da be baqa Na ye shta na ye shta shta laka loota da sahra

ښه ده ښه ده دا دنیا چې توښه ده د عقبیٰ

ښه ده ښه ده دا دنیا چې توښه ده د عقبیٰ مذمت د دنیا مه کړه واوره پند کړه دا وینا

Kha da kha da da dunya che tokha da da uqba Muzammat da dunya ma krra wawra pand krra da waina

زما د وطن سندره

وطنه! ستا د خاورو بوی، مې زړه ته ورسید د ستا د غرونو سیوری، مې ژوند ته سیوری شو

انسان

انسان! ته د خدای غوره مخلوق یې خو ته پخپله نه پوهیږې چې ته څوک یې