ته چې ماته وائې چې په څه کوې ژړا
نه درمعلومیږی دغه خپل جور وجفا
ته جورو جفاکړې زه ژړا کوم دلبره
ستا که دغه ښه وے دا به هم نه وے زما
څه ښادی به کاندی طائفه د عاشقان
رسم د بتانو که هم دا وی لکه ستا
دا خصلت چې ستا دی که هم تل په دغه شا وی
نه راملومیږی د درد مند د زړه دوا
څو به دا جفاکړې نه پوهیږم څه بلا شوه
څو به وی تر کومه دا جفا و دا بلا
یو د ستا ما فے شه بل غوږزی د رقیبانو
واړ په واړے وژنی کله هغه کله دا
هرچې عاشقی کا که په قطع افلاطون وی
زه خو ئې مجنون ګڼم که نن وی که سبا
سپی هم په عذاب د جدایی د وژلو نه دی
زه خوګوندې ستا د کوڅې سپے شوم په وینا
هیڅ مې پکار نه دی رحمان تا غواړم دلبره
زه په دا راضی یم باقی هرچې ستا رضا
Ta che mata waye che pa tsa kawe jara
Na dar maaloomigi dagha khpul jor o jafa
Ta jor o jafa krre za jara kawom dilbara
Sta ke dagha kha we da ba ham na we zama
Tsa khadi ba kande tayifa da ashiqan
Rasm da butano ke ham da we laka sta
Da khaslat che sta de ke ham tal pa dagha sha we
Na ra maaloomigi da dardmand da zra dawa
Tso ba da jafa krre na pohegam tsa bala shwa
Tso ba we tar koma da jafa o da bala
Yow da sta maafe sha bul ghwagze da raqeebano
Waar pa waare wazhni kala hagha kala da
Har che ashiqi ka ke pa qata Aflatoon we
Za kho ye Majnoon ganram ke nan we ke saba
Spi ham pa azab da judayee da wazhlo na di
Za kho gunde sta da koose spe shom pa waina
Hets me pakar na de Rahman ta ghwarram dilbara
Za pa da raazi yam baqi har che sta raza